Friday, 15 November 2013

ഒരു ഡോക്ടറും ഞാനും..ഞങ്ങൾ നല്ല കൂട്ടുകാർ.

തലയിലെ തൂവെള്ള മുടിയെപ്പറ്റിയാണെ..…“ഞാൻ കാമിലാ രാജകുമാരിയാവാൻ പഠിക്കുവാ…കുറഞ്ഞത് ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മിയെങ്കിലുമാകണം…ഇതാ എന്റെ ആഗ്രഹം..”
ഇന്നലെ ഒരു ഡോക്ടറോടു കുറച്ചു സമയം സംസാരിക്കാനിടയായി, ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി എന്നതാണു ശരിയായ ഭാഷാപ്രയോഗം. കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ നീട്ടിയോരു കൈ എന്റെ നേർക്ക്...എന്താത്..? ഹസ്തദാനം..എന്തിനാണ്…മരുന്നുകളോട്..കേരളത്തിലെ..(അതെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മരുന്നുപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സംസ്ഥാനത്ത്)...ആരോ..ഗ്യരംഗത്ത്അതിനെപ്പറ്റി സംസാരിച്ച് മണ്ടിയാകുന്നതിന്റെ അംഗീകാരം അറിഞ്ഞ സന്തോഷമാകാം…അല്ലെങ്കിൽ “മരുന്നറിവുകൾ“ വായിച്ച സന്തോഷമാകാം…എന്തൊരൊ..എന്തൊ…

എന്റെ സന്ദർശനോദ്ദേശ്യം കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളുടെ അസുഖവിവരമായതുകൊണ്ട് ഇതൊന്നും കാര്യമാക്കാൻ തോന്നിയില്ല…” ഹാ നീ മുഴുവൻ നരച്ചല്ലോ…” അപ്പോൾ എന്നെ ബഹുമാനിക്കൂ…പ്രായക്കൂടുതൽ ഉള്ളവരെ അങ്ങനെയല്ലേ ചെയ്യേണ്ടത്..ഞാൻ തിരിച്ചടിച്ചു…എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം…“ഞാൻ കാമിലാ രാജകുമാരിയാവാൻ പഠിക്കുവാ…കുറഞ്ഞത് ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മിയെങ്കിലുമാകണം…ഇതാ എന്റെ ആഗ്രഹം..”ഞാൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു. ആ നന്നായി..കാരണം..” ഡൈ” ഉപയോഗിച്ചാലുള്ള കുഴപ്പം നിനക്കറിയാല്ലോ…ഡോക്ടർ സംസാരം തുടർന്നു…രോഗിയെ നോക്കിക്കൊണ്ടാ ണ്ട്ട്ടോ…“ഉം…ഞാൻ ചർച്ചയിൽ പങ്കുചേർന്നഭിപ്രായം പറഞ്ഞുതുടർന്നു… ആന്തരാവയവങ്ങൾക്കു ക്യാൻസർ വരാൻ “ ബെസ്റ്റ്” ആണ്...ന്നാലും ഈ ആൾക്കാർക്കു സൌന്ദര്യബോധം കൂടിക്കൂടി വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഇടക്കു അടിക്കും. ഞാൻ എന്റെ തല കാണുന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ട് എനിക്കു പ്രശ്നമില്ല..കാണുന്നവർക്കല്ലേ പ്രശ്നം…അതുകൊണ്ട് ഇടവിട്ടിടവിട്ട് ഞാൻ കാണികളെ പരിഗണിക്കും.“

നിന്റെ വാചകമടി നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ…കൊള്ളാം…നീ പറയ്…എന്തിനാണു ആ പ്രമേഹത്തിന്റെ “ പയോഗ്ലീറ്റസോൺ” മരുന്നു നിരോധിച്ചത്..അടുത്ത ചോദ്യം ഉടൻ വന്നു. ഞാൻ ഉത്തരം പറയാൻ ബാദ്ധ്യസ്ഥയാണല്ലൊ…
.വളരെനാൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ മൂത്രാശയത്തിനു ക്യാൻസർ വരുമെന്നു പറഞ്ഞു. എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല ഡോക്ടർ..ചുമമരുന്നുകളിൽ ഫിനൈൽ പ്രൊപനോളമിൻ എന്ന അപകടകാരിയായ മരുന്ന് (അതൊ, രാസവസ്തുവോ) നിരോധനാജ്ഞ കഴിഞ്ഞിട്ടും സാന്നിദ്ധ്യം അറിയിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..ഹെയർ ഡൈ ഇത്ര അപകടകാരിയാനെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അത്, ആരും ആർക്കും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല. 2002 ൽ നിരോധിച്ച “ നിമിസ്യൂലൈഡ്” എത്രനാൾ ഇന്ത്യയിൽ വിലസിനടന്നു..“പയോഗ്ലിറ്റസോൺ” എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഒരു നല്ല തന്മാത്ര ആയിരുന്നു..ഗുണപ്രദം, വിലകുറവ്, അതെന്തായിരിക്കും അതുമാത്രം ഇത്ര ശ്രദ്ധയോടെ നിരോധിച്ചത്..ഇപ്രാവശ്യം ചോദ്യം എന്റേതാണ്.

അങ്ങനെ ഡോക്ടർ മാത്രം ചോദ്യം ചോദിച്ച് സുഖിക്കേണ്ട…ഇതൊക്കെ നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്കും ആലോചനക്കും “മീതെ” യുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്…ഡോക്ടർ എന്നെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു…എനിക്കതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായില്ലെ എന്നാണ്ചിരിയുടെ അർത്ഥം..ഞാനും ഒരുഗ്രൻ ചിരി ചിരിച്ചു..
പിന്നെ രോഗിയുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു…വേദനയും നീരും കുറയാനുള്ള മരുന്നു കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്..പക്ഷേ മരുന്നുകൾക്ക്…അതിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ/രിധിയുണ്ട്..ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്ന വ്യായാമങ്ങൾ തുടരുക.. കേരളത്തിലെ ആളുകൾക്ക് മരുന്നിലാണ് വിശ്വാസം. (“വിശ്വാസം, അതല്ലെ എല്ലാമെല്ലാമെല്ലാം” )അതിനു ഒരു പരിധിവരെ ഞങ്ങൾ ഡോക്ടറ്മാർ ഭാഗമാണ്. മലയാളികൾക്ക് പലപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊടുത്താൽ മനസ്സിലാക്കാൻ തയ്യാറല്ല.

പിന്നീട്, എന്താണ് നട്ടെല്ലിനു പ്രശ്നമെന്നും, എന്തു ചെയ്താലാണു ആശ്വാസം ലഭിക്കുക..എന്തൊക്കെ ചെയ്യാതിരിക്കണം…വ്യായാമം ചെയ്യുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് ശരീരം സ്വാഭാവികതയിലേക്ക് തിരിച്ചുവരുന്നത്…എന്റെ രോഗികളാരും വ്യായാമത്തിനുശേഷം തിരികെ വേദനക്കു കുറവില്ലെന്നു പറഞ്ഞു തിരിച്ചുവരാരില്ല..ശരീരത്തിനു “ പോസിറ്റീവ് “ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുക്കുക..ഞാൻ മരുന്നുകൾ അധികം കുറിക്കാറില്ല…ഇപ്പോ ഈ തരുന്ന മരുന്ന് ഒരാഴ്ച കഴിച്ചിട്ട് വ്യായാമത്തിൽ വിശ്വാസിക്കുക....

ഡോക്ടർ എത്ര ഭംഗിയായിട്ടാണ്, ലളിതമായിട്ടാണ് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കികൊടുത്തത്..എന്താണ് എന്റെയീ ഡോക്ടറിനെ മീഡിയാക്കാർ
ഒരു അഭിമുഖത്തിന് ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്തത്..? “ഇതൊക്കെ നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്കും ആലോചനക്കും “മീതെ” യുള്ള കാര്യങ്ങളായിരിക്കും.“.അല്ലേ..
അപ്പോൾ എന്റെ പ്രയാസങ്ങൾ മാറും അല്ലെ ഡോക്ടർ..
രോഗമില്ലാത്ത “രോഗി” പോകാൻ എഴുന്നേറ്റതിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്.…നിനക്കു ഒരു രോഗവും ഇല്ല..അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുക… പുറത്തുതട്ടി യാത്രയാക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്നോടു വീണ്ടും…“നിന്റെ പ്രയത്നങ്ങൾ തുടരുക“

ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നു രോഗിയോടോപ്പം പുറത്തേക്കിറങ്ങി…കുഞ്ഞുനാൾ മുതൽ എന്റെ ഡോക്ടർ..ബി. ഫാർമസി പഠനത്തിനു പോകുന്നതിനു ഒരാഴ്ച് മുമ്പ് ദന്തഡോക്ടർ കുറിച്ചുകഴിച്ച ഐബുപ്രൊഫന്റെ അലർജി കാരണം മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട എനിക്കു രണ്ടാം ജന്മം തന്ന ഡോക്ടർ..ഈ ജീവിതം മരുന്നുകൾക്കും അതിന്റെ ബോധവൽക്കരണത്തിനുമല്ലാതെ മറ്റെന്തിനാണ് ഞാൻ നീക്കിവെക്കേണ്ടത്…എന്ന് എന്നോടു പറയാതെ പറയുന്ന എന്റെ ഡോക്ടർ.
വരികൾക്കിടയിലൂടെ കൂട്ടുകാരിതു വായിക്കുമെങ്കിൽ എന്റെ ഈ സമയം പാഴായില്ല എന്ന ചാരിതാർത്ഥ്യത്തോടെ...ലീനാ...thank you for reading, feeling blessed.

No comments:

Post a Comment